
Demirbaş yönetimi, satın alma kaydından iade ve elden çıkarma kararına kadar tek tek izlenmelidir. Sadece kimin hangi dizüstü bilgisayarı kullandığını bilmek yetmez. Varlığın nerede olduğu, hangi durumda bulunduğu, ne zaman devredildiği ve hangi kaydın buna kanıt olduğu da açık olmalıdır.

En sık görülen sorun, envanter listesinin anlık bir fotoğraf olarak kalmasıdır. Yeni ekipman gelir, çalışan değişir, cihaz servise gider veya depoya kaldırılır; liste güncellenmez. Bunun yerine her hareketin bir sonraki adımı tetiklediği bir yaşam döngüsü kurun.
İçindekiler
1. Demirbaş yönetimi kayıtla başlar
Her varlık için tekil bir kart açın. Kartta varlık türü, marka-model, seri numarası, satın alma tarihi, maliyet merkezi, lokasyon, garanti bitişi ve mevcut durum yer alsın. Dizüstü bilgisayar, telefon, araç veya üretim ekipmanı gibi seri numarası taşıyan varlıkları toplu satırda tutmayın.
Etiket de bu kartın fiziksel karşılığıdır. Barkod veya QR etiketi okunmuyorsa, sayım sırasında doğru varlığı bulamazsınız. Yeni ekipman depodan çıkmadan önce etiketi ve kartı tamamlayın. Böylece teslim günü ilk kayıt değil, kontrollü bir hareket olur.
2. Zimmet ve devir için iki taraflı kontrol kurun
Zimmet kaydı yalnızca bir imza alanı değildir. Teslim tarihi, teslim alan kişi, cihazın durumu, aksesuarlar ve iade beklentisi aynı kayıtta görünmelidir. Çalışan ekipmanı başka bir ekip arkadaşına verirse, eski zimmet kapanmadan yeni zimmet açılmamalıdır.
Örnek: Lojistik ekibindeki Elif’e 14 Kasım’da tablet, şarj adaptörü ve koruyucu kılıf teslim edildiğini düşünün. Kayıtta üç parça ayrı görünür. Elif 3 Aralık’ta saha ekibine geçtiğinde tablet devredilir; adaptör kayıpsa olay kaydı açılır. Bu ayrım, “tablet teslim edildi” notunun gizlediği farkı görünür kılar.

Demirbaş ve araç yönetimi için bu hareketleri tek yerde tutmak, işe giriş ve işten çıkış kontrol listeleriyle de bağlantı kurmanızı sağlar.
3. Demirbaş yönetiminde sayımı istisna değil rutin yapın
Fiziksel sayımda üç sonuç ayrı işaretlenmelidir: kayıtta olup yerinde bulunmayan varlık, yerinde olup kaydı olmayan varlık ve hasarlı varlık. Bu üçü aynı “fark” listesine girerse, sorumlusu ve çözüm adımı belirsizleşir.
50 kişilik bir şirkette 120 ekipman olduğunu varsayalım. Sayımda 114 varlık eşleşti, 3 cihaz başka lokasyonda bulundu, 2 cihazın etiketi yoktu ve 1 tablet hasarlıydı. Eşleşme oranı 114 / 120 x 100 = %95’tir. Ancak iş burada bitmez. Üç transfer kaydı, iki yeniden etiketleme işi ve bir servis kararı açmadan envanter %100 doğru sayılmaz.
Sayım takvimini nasıl belirlemelisiniz?
Yüksek hareketli ekipman için üç ayda bir, sabit ofis mobilyası için yılda bir kontrol yeterli olabilir. Tek bir takvim dayatmak yerine varlık riskine göre periyot belirleyin. Sayımdan önce açık transferleri kapatın ve her lokasyon için bir sorumlu atayın.
4. İade ve elden çıkarma kanıt bırakmalıdır
İşten ayrılan çalışanın ekipmanı geldiğinde sadece depoya koymayın. Varlığın fiziksel durumunu, eksik aksesuarı, veri silme gereksinimini ve yeni durumunu kaydedin. Kullanılabilir cihaz stokta bekliyor, servis bekliyor veya hurdaya ayrıldı gibi net durumlar seçin.
Elden çıkarma aşamasında kararın izi kalmalıdır. Kim onayladı, varlık ne zaman kayıttan çıktı ve varsa teslim veya imha belgesi nerede? Bu sorulara aynı gün cevap verebiliyorsanız süreç çalışıyordur.
5. Her ay bakılacak 7 kontrol
- Yeni alınan her varlığın kartı ve etiketi var mı?
- Aktif varlıkların tamamında kişi veya havuz sahibi tanımlı mı?
- Açık transfer ve servis kayıtları yaşlanıyor mu?
- Garanti bitişi yaklaşan ekipmanlar listelendi mi?
- İşten ayrılan çalışanlarda açık zimmet kaldı mı?
- Son sayım farkları için sorumlu ve son tarih atandı mı?
- Hurda veya satılan varlıkların kayıt çıkışı kanıtlandı mı?
Demirbaş yönetimi, dosya dolabındaki bir liste değildir. Kayıt, zimmet, sayım ve iade birbirine bağlandığında kayıp ekipmanı daha erken görür, gereksiz satın almayı azaltır ve çalışan geçişlerini daha sakin yönetirsiniz.



